Soundtrackcity
Search
Close this search box.

Eindpresentatie workshops Schinkelbuurt

Geloof, hoop en liefde in de Schinkelbuurt – eindpresentatie van de workshops met kinderen

Op een koude dinsdag ochtend in maart vroegen we de leerlingen van Basisschool de Notenkraker ‘Wat is luisteren eigenlijk?’ ‘Welke geluiden hoor je thuis?’ en ‘Wat zijn fijne geluiden of juist niet?’

We werden verrast door de originele antwoorden die we kregen en de inzet van de leerlingen tijdens de workshops waarbij zijn de geluiden van hun school verzamelden. Sommige leerlingen vertelden dat ze aan de voetstappen op de trap konden horen welk gezinslid er naar boven liep. Andere leerlingen vertelden dat ze bij elkaar in de straat wonen, maar dat hun huizen toch heel anders klinken.

Na de workshops melden acht leerlingen zich aan voor onze workshops om als geluidsreporters van de Schinkelbuurt aan de slag te gaan. Zo gingen zij drie maanden lang gewapend met geluidsrecorders – en zelfs onderwatermicrofoons – op pad. Ze namen geluiden op uit de buurt en verzamelden verhalen van de buurtbewoners. Hoe klinkt het Vondelpark? Wanneer zou de buurt nog beter klinken? En wat hebben de vissen uit de Schinkel ons te vertellen?

Drie maanden lang kwamen ze elke vrijdag bijeen in Theater Munganga om geluid te verbinden aan het thema ‘Geloof, hoop en liefde’. De kinderen leerden hoe je geluid opneemt, wat een toon is, waarom iets geluid maakt, hoe je een interview doet en zij werden zelf ook geïnterviewd.

Op 5 juli jl. hebben de kinderen hun eindpresentatie in Teatro Munganga gegeven. We luisterden naar de soundscapes die kunstenaar Werner de Valk en theatermaker Pomme Willems hadden gemaakt van het verzamelde geluidsmateriaal. Ook lieten de kinderen ons zien hoe goed ze kunnen interviewen door live vragen aan het publiek te stellen.

Zo spraken we over dat geloven eigenlijk ook hoop is. Dat je liefde voor alles kunt voelen, dus ook je huisdier of speelgoed en sprak een van de kinderen de mooi woorden uit: ‘We zijn allemaal net iets anders maar eigenlijk gewoon hetzelfde.’